“วันนี้ ผมว่าผมได้พบลูกสาวของเราสองคนแล้วละ” 😭😭😭

เมื่อคืนคุณอาคินและคุณจูลี่ สองสามีภรรยาชาวเยอรมันที่แลดูเหมือนจะแค่ผ่านมาด้อมๆ มองๆ ว่า เอ๊ะ ไอรถคันนี้มันทำอะไรของมัน

คุณลุงพูดด้วยเสียงทุ้มต่ำ “พอจะบอกเราได้มั๊ยว่ามันคืออะไรครับ”

คิสหันไปมองแล้วประเมินลูกค้าในเสี้ยววินาที ต้องยอมรับเลยว่า การทำหน้าที่เจ้าของร้าน มันไม่สามารถจะคุยและเล่นตลกกับทุกคนได้หมด ถ้าทัน จะ skim ว่าเล่นหัวได้มั๊ย หรือฟีลจริงจัง จริงจังแค่ไหน หรือฟีลเหงา จะได้เต้นแถมไปให้ ไอเรื่องนี้เราก็จัดให้ได้อยู่แล้ว

บักคิส: “อ่า… หมายถึงชิ้นไหนคะ ทั้งหมดนี่เป็น Aroma ไว้บรรเทาอาการปวด… ปวดหัว หรือปวดเมื่อย อะไรประมาณนั้น ปวดหัว ปวดไมเกรน เคยปวดบ้างมั๊ยคะ”

คุณลุง: “ไม่ ไม่มีเลยครับ”

บักคิสหันไปหาคุณป้า “แล้วคุณละคะ”

คุณป้าหัวเราะ “เราไม่ปวดหัวเลยจ้ะ”

บักคิสเริ่มสอบสวนอาการ “งั้นปวดเมื่อยละคะ แบบปวดหลัง ปวดเข่า มีบ้างมั๊ยคะ”

คุณลุงคุณป้าส่ายหัว อมยิ้มให้

บักคิส: “ทำไมชีวิตดีจังเลยคะ อยากเป็นคุณสองคนจังเลยค่ะ ชั้นปวดไปหมดทุกอย่างเลย ทรมานมากๆ ค่ะ”

คุณลุงคุณป้าหัวเราะ คงเพราะมาพักตากอากาศที่เมืองสงบอย่างหัวหิน ที่นี่แค่เดินชิลๆ ก็ทำให้รู้สึกชีวิตดีแล้ว

บักคิส: “แล้วก็ยังหลับสบาย ไม่มีเรื่องนอนไม่หลับเลยใช่มั๊ยคะ”

คุณลุง: “เราสองคนนอนเต็มอิ่มกันทุกวันเลย”

บักคิส: “เอาละค่ะ ชั้นพร้อมจะฟังเคล็ดลับแล้วนะคะ ไม่อยากใช้ของที่ตัวเองทำแล้วค่ะ”

• • •

เราสามคนหัวเราะกัน พูดคุยกันสนุกสนาน เราเต้นกันในตลาด เราร้องเพลง เราหัวเราะ คุณลุงคุณป้าให้สัญญาว่าจะมาพบอีกในคืนนี้ และก็มาจริงๆ

คุณลุงบอกว่า “เราสองคนรอจะมาเจอหนูตลอดทั้งวันเลย เราจะมาทุกวันตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่ได้มั๊ย”

บักคิส: “ได้สิคะ มาหาทุกวันเลยนะคะ หลายๆ คนก็มาจนถึงก่อนไปสนามบินเลยค่ะ ชั้นมีเพื่อนทั่วโลกเลย”

คุณลุง: “หนูมีความสามารถพิเศษอย่างนึงรู้มั๊ย”

บักคิส: “อะไรหรอคะ”

คุณลุง: “หนูทำให้คนอื่นมีความสุข”

• • •

ชั้นยิ้มกว้าง กว้างจนรู้สึกว่านี่ละ “ฉีกยิ้ม” เพราะชั้นหวังว่าชีวิตเล็กๆ นี้จะได้ประกอบร่างคำว่า “ความสุข” หรืออาจบรรเทา “ความทุกข์” ของใครสักคนได้บ้าง

ชั้นรู้ดีว่าเกิดมาซื้อบื้อ จะให้ไปเป็นหมอก็ไม่ได้ พยาบาลก็ไม่มีหวัง การยืนตรงนี้ หน้าร้านเล็กๆ ตลาดเล็กๆ มันเป็นหลักฐานที่ชั้นได้ตอบตัวเองว่า “ทำแล้วนะ”

• • •

คุณลุงอาคินอ้าแขน พูดกับคุณป้าจูลี่ว่า “ที่รัก เรามากอดกัน 3 คน ให้เค้าได้กอดเราทั้งคู่พร้อมๆ กัน…

…วันนี้… ผมคิดว่าเราได้พบลูกสาวของเราแล้วละ…”

• • •

จากที่ยืนตรงนั้นด้วยเสียงหัวเราะ กลายเป็นผู้หญิงที่ร้องไห้หนักมากทันที
ขอบคุณที่พูดประโยคสั้นๆ ที่รู้สึกว่ามีความหมาย มีค่าเหลือเกิน